Twintig woorden. De denkwijze van één beschaving.

In het Indiase denken is karma het principe dat elke daad een oorzaak in beweging zet — het vormt karakter, omstandigheden en de toekomst, niet als straf maar als natuurlijk gevolg.

Dharma is het idee van juist handelen, afgestemd op iemands aard, rol en context — meer een kompas dan een vast regelboek, en het ziet er anders uit voor een heerser, een ouder of een zoeker.

Lang voordat het een fitnesspraktijk werd, stond yoga voor een familie van disciplines — van adem, geest, ethiek en aandacht — gericht op eenwording tussen het individu en iets groters.

Een mantra is een klank, woord of zin die met gerichte herhaling wordt gebruikt — gewaardeerd om hoe het ritme en de betekenis de geest tot rust brengen, niet als toverformule.

Dhyana beschrijft aanhoudende, gerichte aandacht — één fase in een breder geheel van praktijken die Indiase tradities ontwikkelden om de geest te observeren en te trainen.

Moksha staat voor het idee van bevrijding — het loskomen van herhaalde cycli van ervaring en van de beperkingen van het geconstrueerde zelf.

Atman verwijst naar het diepste zelf — een vraag die centraal staat in de Indiase filosofie: wat blijft er over als alles wat verandert wordt weggenomen?

Brahman is het concept van één onderliggende werkelijkheid achter alle verschijningsvormen — onderwerp van enkele van de oudste filosofische verhandelingen in de Upanishads.

Ahimsa is het principe van geen schade toebrengen — in gedachte, woord en daad — een waarde die later bewegingen voor verandering vormgaf die op geweldloos verzet waren gebouwd.

Bhakti is het pad van devotie — liefde en overgave aan het goddelijke als manier van kennen, anders dan paden die uitsluitend op ritueel of filosofie zijn gebouwd.

Seva is dienstbaarheid die geboden wordt zonder verwachting van iets terug — handelen omwille van de daad zelf, niet voor persoonlijk gewin.

Samsara beschrijft de kringloop van geboorte, verandering en wedergeboorte die veel Indiase tradities zien als een toestand die begrepen — en uiteindelijk overstegen — moet worden.

Om wordt beschouwd als een fundamentele klank in de Indiase traditie — de drie klankdelen en de stilte die erop volgt worden gelezen als een plattegrond van het bewustzijn zelf.

Namaste betekent letterlijk "ik buig voor jou" — een begroeting die in de kern een erkenning van de ander is, en niet zomaar een gebaar.

Chakra, wat "wiel" betekent, beschrijft energiecentra in de klassieke yogische anatomie — een concept met een specifiek traditioneel kader, dat verschilt van veel hedendaagse populaire interpretaties.

Ayurveda is India's traditionele geneeskundig systeem — een kader van voeding, kruiden en levensstijl, opgebouwd rond individuele constitutie en balans.

De Bhagavad Gita is een dialoog over plicht, handelen en het zelf — filosofie die niet als abstracte theorie wordt gebracht, maar als advies aan iemand die voor een echte beslissing staat.

De Upanishads zijn een verzameling teksten die door middel van dialoog en onderzoek de aard van het zelf en de werkelijkheid onderzoeken — een van de vroegste filosofische geschriften ter wereld.

De Ramayana is een epos dat plicht, trouw en juist handelen verkent via het verhaal van Rama — ethiek onderwezen door verhaal in plaats van leerstelling.

De Panchatantra is een verzameling dierenfabels, bedoeld om praktische wijsheid en staatsmanschap te onderwijzen — een van de meest vertaalde teksten uit de wereldliteratuur.