มรดกต้นฉบับตัวเขียนของอินเดีย: คัมภีร์ใบลานและภารกิจ Gyan Bharatam บน Wisdom of India

ก่อนที่การพิมพ์จะมาถึงอินเดีย ความรู้ถูกคัดลอกด้วยมือ ลงบนใบลาน เปลือกไม้เบิร์ช ผ้า และกระดาษ ในภาษาและอักษรนับสิบ

คาดกันว่าอินเดียมีต้นฉบับเช่นนี้มากกว่าหนึ่งโกฏิ (one crore) หรือราว 10 ล้านชิ้น นับเป็นคลังความรู้ที่เขียนด้วยมือที่ใหญ่ที่สุดในโลก

ส่วนใหญ่ยังไม่เคยถูกขึ้นบัญชี ไม่ต้องพูดถึงการได้รับการอ่าน ภารกิจของรัฐบาลที่ชื่อ Gyan Bharatam กำลังพยายามค้นหา อนุรักษ์ และแปลงต้นฉบับเหล่านี้เป็นดิจิทัล

อะไรนับเป็นต้นฉบับตัวเขียน

ต้นฉบับตัวเขียนคือเอกสารที่เขียนด้วยมือ โดยทั่วไปมีอายุอย่างน้อย 75 ปี และมีคุณค่าทางวิทยาการ ประวัติศาสตร์ หรือวรรณกรรม ไม่ใช่หนังสือที่พิมพ์ และไม่ใช่เพียงจดหมายหรือบันทึกเก่า

ในอินเดีย ผู้คนเขียนลงบนวัสดุที่ทนทานในท้องถิ่นนั้น ๆ ใบลานทางใต้และตะวันออก เปลือกไม้เบิร์ชในแคชเมียร์ กระดาษทำมือทางเหนือและตะวันตก หลายเล่มร้อยด้วยเชือกระหว่างแผ่นไม้ประกับ แทนที่จะเข้าเล่มด้วยกาว

ต้นฉบับเหล่านี้บันทึกด้วยภาษาสันสกฤต ทมิฬ เปอร์เซีย อาหรับ ปรากฤต เตลูกู โอเดีย และอีกหลายภาษา ด้วยอักษรอย่างครันถะ ศารทา โมฑี และไมถิลี คลังเดียวอาจมีอักษรหลายแบบที่แทบไม่มีใครในปัจจุบันอ่านได้อย่างคล่องแคล่ว

ข้างในมีอะไร

หลายคนคิดว่าต้นฉบับตัวเขียนคือคัมภีร์ศาสนา จำนวนมากก็เป็นเช่นนั้นจริง แต่ขอบเขตกว้างกว่านั้นมาก

มีทั้งตำราการแพทย์และศัลยกรรม ดาราศาสตร์และคณิตศาสตร์ ไวยากรณ์และตรรกศาสตร์ กฎหมาย สถาปัตยกรรม ดนตรี กวีนิพนธ์ เกษตรกรรมและโลหวิทยา รวมถึงบันทึกตระกูลและประวัติศาสตร์ท้องถิ่น

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมต้นฉบับที่สูญหายจึงไม่ใช่เพียงสำเนาที่หายไป เมื่อตัวบทหนึ่งเหลือสำเนาเพียงชิ้นเดียว ตัวบทนั้นก็หายไปพร้อมกับมัน

ภารกิจ Gyan Bharatam

Gyan Bharatam ได้รับการประกาศในงบประมาณสหภาพปี 2025–26 ในฐานะภารกิจสำรวจ จัดทำเอกสาร อนุรักษ์ และแปลงมรดกต้นฉบับตัวเขียนของอินเดียเป็นดิจิทัล ดำเนินการโดยกระทรวงวัฒนธรรม

ภารกิจนี้เข้ามาแทนความพยายามที่เล็กกว่ามาก งบประมาณของ National Mission for Manuscripts ซึ่งตั้งขึ้นในปี 2003 เพิ่มจาก ₹3.5 โกฏิ (crore) เป็น ₹60 โกฏิ และรายงานระบุว่างบรวมของภารกิจอยู่ที่กว่า ₹490 โกฏิ ตลอดช่วงปี 2025 ถึง 2031

เป้าหมายที่ระบุไว้คือคลังทั้งหมดตามที่ประเมิน นั่นคือต้นฉบับกว่าหนึ่งโกฏิชิ้น ซึ่งอยู่ในความดูแลของมหาวิทยาลัย ห้องสมุด พิพิธภัณฑ์ อาราม วัด และครอบครัวส่วนบุคคล

พอร์ทัลและการสำรวจระดับชาติ

ในเดือนกันยายน 2025 พร้อมกับการประชุมนานาชาติว่าด้วยมรดกต้นฉบับตัวเขียนที่ Vigyan Bhawan ในกรุงนิวเดลี นายกรัฐมนตรีได้เปิดตัวพอร์ทัล Gyan Bharatam ซึ่งเป็นคลังสาธารณะสำหรับเผยแพร่ต้นฉบับที่แปลงเป็นดิจิทัลแล้ว

ในเดือนมีนาคม 2026 กระทรวงวัฒนธรรมได้เปิดตัวการสำรวจต้นฉบับตัวเขียนแห่งชาติ Gyan Bharatam ซึ่งมุ่งจัดทำบัญชีคลังต้นฉบับพร้อมพิกัดภูมิศาสตร์ ทีละอำเภอ

การสำรวจนี้สำคัญกว่าที่ฟังดู ต้นฉบับจำนวนมากของอินเดียอยู่ในมือเอกชนและสถาบันเล็ก ๆ และยังไม่มีใครมีบัญชีที่เชื่อถือได้ว่ามีอะไรอยู่บ้างและอยู่ที่ไหน

คืบหน้าไปถึงไหนแล้ว

ในเดือนกุมภาพันธ์ 2026 รัฐบาลแจ้งต่อรัฐสภาว่า มีต้นฉบับกว่า 7.5 แสนชิ้น (7.5 lakh) ที่ถูกแปลงเป็นดิจิทัลภายใต้ภารกิจนี้ ในจำนวนนั้นราว 1.29 แสนชิ้น (1.29 lakh) เผยแพร่อยู่บนพอร์ทัล และมีศูนย์เข้าร่วมแล้ว 45 ศูนย์

นั่นคือความคืบหน้าที่เป็นจริง และเป็นเครื่องเตือนถึงขนาดของงาน แม้ 7.5 แสนชิ้นก็ยังเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็ก ๆ ของหนึ่งโกฏิชิ้นตามที่ประเมินไว้

งานยังเกิดขึ้นในระดับท้องถิ่นด้วย รัฐและอำเภอต่าง ๆ เริ่มโครงการแปลงเป็นดิจิทัลของตนเอง และบางแห่งเริ่มใช้ซอฟต์แวร์ช่วยจัดหมวด ทำดัชนี และแปลสิ่งที่สแกนได้

ส่วนที่ยากไม่ใช่การสแกน

การถ่ายภาพต้นฉบับคือขั้นตอนที่ง่ายที่สุดในห่วงโซ่นี้

ความยากอยู่ทั้งสองฝั่งของมัน:

  • การค้นหา
  • การเสื่อมสภาพทางกายภาพ
  • อักษรหายาก
  • การจัดทำบัญชีรายการ
  • การอ่านและการชำระต้นฉบับ
  • การแปล

ใบลานและกระดาษเสื่อมสภาพในความร้อนและความชื้น และแมลงก็จัดการส่วนที่เหลือ ต้นฉบับบางชิ้นเปราะเกินกว่าจะคลี่ออกได้ การอนุรักษ์จึงต้องมาก่อนกล้องใด ๆ

ภาพสแกนคือภาพ ไม่ใช่ตัวบท การทำให้ค้นหาได้ต้องอาศัยคนที่อ่านอักษรนั้นออก ระบุได้ว่าเป็นงานชิ้นใด และบอกได้ว่ามันคืออะไร สำหรับอักษรอย่างศารทาและโมฑี คนกลุ่มนั้นมีอยู่น้อยมาก

จากนั้นจึงถึงส่วนที่ช้าที่สุด คือการชำระต้นฉบับและการแปล ซึ่งเป็นงานวิชาการที่ต้องประณีตและใช้เวลาหลายปีต่อหนึ่งตัวบท การแปลงเป็นดิจิทัลทำให้คนจำนวนมากขึ้นทำงานนี้ได้ แต่ไม่ได้ทำงานนั้นแทน

ด้วยเหตุนี้ วิธีอธิบายภารกิจนี้อย่างซื่อตรงจึงไม่ใช่ "อินเดียกำลังไขตัวบท 10 ล้านชิ้น" แต่คืออินเดียกำลังค้นหาอย่างเป็นระบบเป็นครั้งแรกว่าตนมีอะไรอยู่บ้าง

ต้นฉบับที่ไม่มีใครอ่านออกคือประตูที่ล็อกอยู่ การสแกนสร้างสำเนาของประตูได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่กุญแจยังคงเป็นผู้อ่าน

แหล่งข้อมูลและอ่านเพิ่มเติม

แท็ก

  • ต้นฉบับตัวเขียน
  • Gyan Bharatam
  • ระบบความรู้อินเดีย
  • สันสกฤต
  • คัมภีร์ใบลาน
  • การแปลงเป็นดิจิทัล
  • การอนุรักษ์มรดกวัฒนธรรม
  • กระทรวงวัฒนธรรม
  • ประวัติศาสตร์อินเดีย
  • จดหมายเหตุ